Sociale innovatie blijft buiten Nederland (maar ook daarbinnen) een lastige term. Vernieuwing van arbeid, organisaties en management is één ding, maar het thema van maatschappelijk vernieuwing blijft op de achtergrond altijd als ander thema aanwezig. 'Hoe zit het daar dan mee? Is dat ook geen sociale innovatie, dan?'

In Brussel van de week werd het duidelijk dat de Europese Commissie top langzaamaan niet-technologische innovatie (inclusief maatschappelijke vernieuwing) ook als prioriteit gaat zien. Gelukkig spreekt niet iedereen in het Europese alleen nog maar over de noodzaak van onderzoek en ontwikkeling als het om innovatie-investeringen gaat. Creativiteit, organisatie 2.0 en onderwijsvernieuwing zijn punten die wel degelijk ook op de agenda staan. Eurocommissaris Jan Figel (onderwijs en cultuur) kon melden dat de Structuurfondsen belangrijker worden dan de gelden voor de landbouw.

Uit al deze zaken zou je op kunnen maken dat Nederlandse regio's die aanspraak maken op Structuurfondsen ook eens gaan kijken of ze dit geld kunnen gaan aanwenden voor programma's op het gebied van sociale innovatie. We hebben de crisis mee: niemand heeft momenteel echt pasklare oplossingen op innovatiegebied voor handen en de zorgen om werkgelegenheid zijn groot. Goede ideeën zijn welkom en die goede ideeën worden momenteel vooral vanuit de regio's verwacht. Je krijgt in Brussel met name de handen op elkaar wanneer je met een voorstel komt waarbij creativiteit, innovatie, anders samenwerken en organiseren ingezet worden voor beroepsgroepen die van huis uit niet tot het creatieve of kenniswerk behoren. Die zullen er best wel zijn, ergens in de 27 lidstaten van de Unie, maar het lijkt vooralsnog niet makkelijk om ze boven water te krijgen en in Brussel te presenteren.

Waarschijnlijk is dit het geval, omdat de Europese Commissie nu de regionale invalshoek kiest, terwijl sociale innovatie initiatieven vooral op bedrijfsniveau genomen worden. En zoiets kan makkelijk aan je aandacht ontsnappen. En wat u ook van Europa vindt: wanneer je als Nederlandse regio met goede sociale innovatie praktijken aan komt zetten in Brussel, dan is daar absoluut een luisterend oor te vinden. En een luisterend oor wijst vaak de weg naar geld. Alle Nederlandse provincies, de grote steden en de stedelijke regio's hebben een permanent kantoor in Brussel. Het loont de moeite om daar contact mee te zoeken. Als Nederland echt serieus voorop wil lopen met sociale innovatie, dan kun je dat nooit zonder Europees perspectief. De regionale insteek zou daarbij een verrassende ingang kunnen bieden.